Bowdaeng Ya Dom (czerwony)

Intensywny, przenikliwy aromat kamfory bywa opisywany jako dający uczucie świeżości. Użytkownicy zgłaszają wrażenie chłodu i ożywienia podczas wdychania.

W Indiach i Chinach kamfora była przez tysiąclecia używana w rytuałach religijnych oraz jako składnik tradycyjnych balsamów do inhalacji.

Kamfora (Cinnamomum camphora) pochodzi z Azji Wschodniej. Starożytni Egipcjanie używali jej do balsamowania, a w średniowiecznej Europie była ceniona na wagę złota.

Intensywny, lodowaty aromat mentolu bywa opisywany jako przynoszący uczucie chłodu i świeżości. Jest powszechnie stosowany w produktach aromatycznych, gdzie użytkownicy wskazują na orzeźwiające doznania podczas wdychania.

Mentol i mięta były używane przez starożytnych Greków, Rzymian i Egipcjan w rytuałach, kulturze i jako składnik perfum.

Mentol jest pozyskiwany z mięty pieprzowej, znanej ludzkości od tysięcy lat. Japończycy jako pierwsi opracowali przemysłową ekstrakcję mentolu w XVII wieku.

Świeży, przenikliwy aromat eukaliptusa bywa opisywany jako intensywny i oczyszczający. Użytkownicy zgłaszają uczucie świeżości i przyjemnego chłodu podczas wdychania.

Rdzenni Australijczycy przez tysiące lat wykorzystywali liście eukaliptusa w praktykach inhalacyjnych i w lokalnych zabiegach związanych z higieną.

Eukaliptus pochodzi z Australii, gdzie rośnie ponad 700 gatunków. Do Europy trafił w XIX wieku i szybko zyskał sławę dzięki swojemu charakterystycznemu, intensywnemu aromatowi.

Intensywny, chłodzący aromat borneolu daje natychmiastowe uczucie świeżości. Użytkownicy opisują, że zapach może wspierać koncentrację i subiektywne poczucie jasności umysłu podczas zmęczenia.

W tradycyjnej kulturze tajskiej i chińskiej borneol był używany od tysięcy lat jako składnik balsamów i mieszanek aromatycznych do inhalacji.

Borneol to naturalny związek pozyskiwany z drzewa kamforowego (Dryobalanops aromatica). W starożytnych Chinach był cenniejszy od złota i używany w cesarskich rytuałach.

Intensywny, cytrusowy aromat limonki kaffir bywa opisywany jako ożywczy i energetyzujący. Użytkownicy wskazują, że wdychanie tego zapachu daje im poczucie jasności i witalności.

W kuchni i tradycyjnych praktykach tajskich limonka kaffir jest używana od wieków. Jej skórka była ceniona za intensywny aromat i właściwości odświeżające.

Limonka kaffir (Citrus hystrix) jest rdzenna dla Azji Południowo-Wschodniej. Jej charakterystyczne podwójne liście i aromatyczna skórka są nieodłącznym elementem kuchni tajskiej.

Świeży, ostry aromat limonki bywa opisywany jako pobudzający zmysły i energetyzujący. Użytkownicy wskazują, że wdychanie tego zapachu pomaga im poczuć się bardziej ożywionymi.

W tradycyjnych praktykach azjatyckich skórka limonki bywała stosowana jako składnik pobudzający apetyt i źródło orzeźwiającego aromatu.

Limonka pochodzi z Azji Południowo-Wschodniej. Brytyjscy marynarze byli nazywani „limeys", ponieważ jedli limonki, by zapobiec szkorbutowi.

Słodki, ciepły aromat mandarynki bywa opisywany jako uspokajający i podnoszący nastrój. Użytkownicy wskazują, że wdychanie tego zapachu przywołuje uczucie komfortu i bezpieczeństwa.

W tradycyjnych tekstach chińskich suszona skórka mandarynki (chen pi) pojawia się w recepturach sięgających ponad 2000 lat i była stosowana w kontekście kulinarnym i aromatycznym.

Mandarynka pochodzi z Chin, gdzie była uprawiana ponad 3000 lat temu. Jej nazwa wywodzi się od tytułu chińskich urzędników - mandarynów.

Delikatny, słodkawo-gorzki aromat pomelo bywa opisywany jako oczyszczający i rozjaśniający. Użytkownicy wskazują, że wdychanie tego zapachu wprowadza uczucie lekkości i optymizmu.

W Chinach pomelo jest symbolem szczęścia i dobrobytu. Jego skórka była tradycyjnie używana do aromatyzowania pomieszczeń podczas świąt.

Pomelo to największy owoc cytrusowy, pochodzący z Azji Południowo-Wschodniej. Jest przodkiem grejpfruta i od wieków ceniony w kulturze chińskiej.

Żywy, słodko-cytrusowy aromat tangerynki bywa opisywany jako energetyzujący i radosny. Użytkownicy relacjonują, że wdychanie tego zapachu często podnosi nastrój i dodaje wigoru.

W tradycyjnych tekstach chińskich suszona skórka tangerynki pojawia się w recepturach i była stosowana w kontekście praktyk aromatycznych i kulinarnych.

Tangerynka pochodzi z Tangeru w Maroku, od którego wzięła swoją nazwę. Jest blisko spokrewniona z mandarynką, ale ma bardziej intensywny smak.